Het begin

Zoals bijna elke jongen uit mijn dorp begon ik op mijn vierde met voetballen bij de plaatselijke voetbalvereniging Vios-W te Warmenhuizen. Na een maand nam ik het al voor gezien, omdat het totaal niks voor mij was.

Ik werd lid bij de atletiekvereniging AV Nova, nadat ik eerder ook al aan judo had gedaan. Waar mijn ouders me opgezet hadden, zodat ik rustiger zou worden en ook beter met mijn krachten leerde om te gaan. Wat vandaag de dag, en dan vooral hoe je je val kan breken, erg nuttig is.

Ik raakte besmet met het mountainbike-virus nadat mijn broer Leon een kinderpartijtje gaf bij het Sportpaleis te Alkmaar. En na veel en lang zeuren bij mijn ouders, ik onder leiding van Ton Kramer, begon.
Al snel begon ik daar met de traditionele eerste-zondag-van de maand wedstrijden mee te doen, waarna er snel ook een weg -en baanfiets aangeschaft werd.
In 2007 reed ik mijn eerste Nederlands kampioenschap mountainbiken in Den Helder, waar ik gelijk tweede eindigde. Waar toen gelijk een medaillereeks begon de jaren erna en ik in 2009 een jaar lang het rood-wit-blauw mocht dragen.

Het mountainbiken bleef een hele lange tijd mijn specialiteit, maar ook op de baan heb ik tweemaal podium gereden op een Nederlands kampioenschap. Op de weg deed ik het zeker ook niet slecht, maar een kort resultaat op een kampioenschap heeft er nog niet in gezeten.

Uiteraard horen tegenslagen er ook bij, wat ik vooral door groei en blessureleed ervaren heb. Waar ik jaren lang altijd bij de eerste drie eindigde, werd ik op een gegeven moment ook zelfs gedubbeld. Pijnlijk en frustrerend, maar des te mooier als je weer terug je neus aan het venster drukt en weer bovenop het schavot kan staan.

Van 2012 tot en met 2015 heb ik voor het Merida Bassa Biking Team gereden, waar ik o.a . dankzij Patrick & Jan Bassa, mijzelf dusdanig kunnen ontwikkelen dat ik klaar was voor een grotere stap.
Deze stap maakte ik in 2015, na de zomer, intern in Sittard te gaan wonen en deel uit ging maken van het KNWU Olympisch Training Center. Een mountainbike specifieke opleidingstraject naar de Olympische Spelen 2020 in Tokio. Dit onder leiding van bondscoach Tim Heemskerk en destijds talentcoach Gerben de Knegt, met een groot begeleidingsteam.

In het voorjaar van 2016, maakte ik zelf het besluit om uit dit programma te stappen. Dit omdat ik door de manier waarop ik gecoacht werd, het plezier kwijt begon te raken.

Omdat ik mijn studie in Sittard wou blijven volgen, de trainingsomgeving goed bevalt evenmin met uit huis wonen. Ben ik in het pand van het continentale wielerteam Parkhotel-Valkenburg te Heerlen, terecht gekomen.
Daarnaast richt ik me sindsdien op het wegwielrennen, waarvoor ik nu weer voor bij mijn club Wielervereniging Noord-Holland uit kom.

Het is niet zo dat ik helemaal gestopt ben met het mountainbiken, maar ligt de focus nu vooral op de weg. Zodra de getraindheid, het materiaal en periodisering het toelaat, ga ik graag weer wedstrijden rijden. Net als op de baan en in het veld, allemaal disciplines waar ik in overweg kan. Tot nu toe is mijn specialiteit dan ook dat ik erg allround ben!

Zie hieronder een slideshow over mij door de jaren heen:

Deze diashow vereist JavaScript.

Deze diashow vereist JavaScript.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Wegwielrenner en daarnaast mountainbiker, baanrenner en veldrijder.

%d bloggers liken dit: