Wie ben ik?

 Naam: Sven Burger
Geboortedatum: 22-05-1997
Woonplaats: Warmenhuizen
Club: Wielervereniging Noord-Holland
Team: Merida Bassa Biking Team
Categorie: 2e jaars Junior
Opleiding: Topsportopleiding Horizon College Alkmaar
Disciplines: Mountainbiken, Wegwielrennen en Baanwielrennen.

Zoals (bijna) elke jongen uit mijn dorp begon ik op mijn vierde met voetballen bij de plaatselijke voetbalclub, dit was echter niks voor mij en na een maand hield ik het ook voor gezien. Ik werd lid bij een atletiekvereniging nadat ik een paar jaar aan Judo had gedaan. Op mijn achtste werd ik besmet met het mountainbike-virus doordat mijn broer Leon een kinderpartijtje gaf bij het Sportpaleis te Alkmaar.
Al snel begon ik daar met de traditionele eerste-zondag-v.d-maand wedstrijden mee te doen en kwam er naast de mountainbike ook een baanfiets en even later ook wegfiets bij te pas.
In 2007 reed ik voor het eerst een Nederlandskampioenschap mountainbike in Den Helder waar ik gelijk een zilveren medaille behaalde. Het jaar daarna mocht ik deze weer ontvangen en in 2009 te Apeldoorn mocht ik me een jaar lang Nederlandskampioen noemen.
Ik had de smaak goed te pakken en won  tientallen wedstrijden per jaar en zelfs ook wedstrijden op de weg.
Oldenzaal werd de plaats waar ik mijn titel zou moeten gaan verdedigen, wat echt geen makkelijke opgave zou worden omdat ik meerdere malen was verslagen maar nog wel altijd bij de eerste 3 eindigde.
De teleurstelling en verdriet was groot toen me dit niet gelukt was en genoegen moest nemen met een derde!? plek.  Sport is emotie en dit maakt het dan ook zo mooi.
Na het behalen van deze bronzen medaille kwam ik in een diep dal terecht, mijn lichaam had rust nodig maar kei hard doortrainen en in een jaar tijd 10 cm groeien was geen ideale combinatie.
In de winter naar het laatste jaar bij de jeugd toe richtte ik me op het Nederlandskampioenschap Baanwielrennen.
Twee dagen voor het Nk viel ik meerdere keren flauw op school en werd ik goed ziek, zo ziek als ik was zou en moest ik het Nk rijden omdat een medaille mogelijk zou zijn.
Van me ouders mocht ik pas starten als ik op de rollerbank kon rijden, nog niet beter dan de dagen daarvoor stapte ik in de schuur op de rollerbank en startte ik mijn wedstrijdvoorbereiding. Voordat mijn vader kwam kijken viel ik nog een keer van de roller maar kon hem toch overtuigen zodat ik mocht rijden.
De volgende ochtend stond ik slapjes aan de start van het Nk omnium ( 4 wedstrijden) waar ik na een zware dag vechten tegen me lichaam de bronzen medaille mocht ontvangen.
Achteraf nooit van start mogen gaan en moest deze actie de weken erna ook bekopen. Maar goed, wel derde van Nederland op de baan!

Het laatste jaar bij de jeugd was voor mij toen verschrikkelijk, waar ik jaren altijd op het podium stond werd ik nu voorbij gereden door anderen die ik nog nooit gezien had en eindigde ik zelfs soms buiten de top 15.
Een week voor het Nk kwam ik ten  val en liep ik een scheurtje op in mijn schouder en kon ik niet van start. Het jaar daarop als eerste jaars nieuweling kwam ik ten val in een klassieker op de weg waar ik opnieuw geblesseerd raakte aan mijn schouder.
Als eerste jaars nieuweling kende ik veel pech maar ondanks dat werd ik als tweede jaars nieuweling gevraagd om bij het Merida Bassa Biking Team te komen rijden.
Nieuw jaar, nieuw team, nieuwe fiets en veel moraal begon ik mijn seizoen in Assen waar ik tweede werd. Tweede in Berlicum, derde in Holten, materiaalpech op het nk, achtste op het BeNeLuxkampioenschap te Zoetermeer en een solo overwinning op de weg in het Westlandse Poeldijk!

Aan de top komen is makkelijker dan aan de top te blijven, iets wat zeker van toepassing was bij mij de jaren daarvoor. Waar ik niet te genieten was als ik niet won maar wel op het podium eindigde , had ik nu de knop kunnen omzetten om ook met een niet-podium plek tevreden kunnen zijn.
De lat te hoog leggen, iets waar ik zeker goed in was, maar dat eigenlijk meer tegen je werkt dan dat je het helpt.
Deze minderen jaren heb ik zeker nodig gehad en met behulp van mentalcoaching ben ik er sterker uitgekomen.
Daardoor was ik ondanks weer veel materiaalpech, toch tevreden over mijn laatste seizoen bij de nieuwelingen, waar ik mezelf mentaal en fysiek erg heb zien groeien.

Nu ik dit getypt heb zit ik op driekwart van het seizoen bij de junioren en zal er binnenkort een verslag komen van mijn het seizoen 2014. – Stay Tuned!

Zie hieronder een slideshow over mij door de jaren heen:

 

Deze diashow vereist JavaScript.

Eén gedachte over “Wie ben ik?”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Wegwielrenner en daarnaast mountainbiker, baanrenner en veldrijder.

%d bloggers liken dit: